- Merhuma Rabbimden gani gani rahmet; Kayseri'den Ahmet Konaç kardeşime sabırlar diliyoruz.
Bugün yine aklıma düştün canım abim… 💔
Takvimler 12 Ekim’i gösteriyor bugün. Yine o kara gün, yine içimde dinmeyen bir sızı, yine kelimelerin anlatmaya yetmediği bir özlemle baş başayım. Aradan tam 17 yıl geçti. Yıllar, aylar, haftalar, günler ne çabuk geçiyor… İnsan zamanla her şeye alışır derler ya, meğer bazı acılara insan alışamıyormuş. Sadece susmayı, içine atmayı ve yokluğuyla yaşamayı öğreniyormuş.
12 Ekim 2009… Hayatımın en acı günlerinden biri, yüreğime silinmeyecek bir iz bıraktığın gün. O gün senden ayrıldım abim ama seni kalbimden hiçbir zaman çıkaramadım. Aradan geçen onca yıla rağmen içimdeki özlem ilk günkü gibi taze, hasretin ilk günkü kadar derin. Bazen bir hatıran düşüyor aklıma, bazen bir fotoğrafına takılıyor gözlerim… İşte o an, yıllardır içimde sakladığım acı yeniden kanıyor.
Keşke diyorum, keşke bir kez daha sesini duysam. Keşke bir kez daha karşımda dursan, sana sarılsam, kokunu içime çeksem. Keşke hayat bana bir kez olsun zamanı geri alma fırsatı verse de sana doya doya bakabilsem. Ama hayatın en acı gerçeği şu ki bazı vedaların dönüşü yok, bazı özlemlerin kavuşması bu dünyada mümkün değilmiş.
Canım abim, 17 yıl geçti ama ben seni unutmadım, unutamadım ve asla unutmayacağım. Çünkü sen benim yalnızca geçmişimde kalan bir hatıra değil, bugünümde de yaşayan, kalbimin en özel köşesinde taşıdığım bir parçamsın. Yokluğunla büyüdüm, özleminle yılları devirdim. Zaman beni senden uzaklaştırmadı; aksine, sana dair hatıraları kalbimin daha derinlerine işledi.
İnsan bazen en çok da anlatamadığı özlemlerde yoruluyor. Herkes hayatına devam ediyor, günler birbirini kovalıyor, mevsimler değişiyor… Ama insanın içinde öyle bir yer var ki orada zaman hiç ilerlemiyor. Benim içimde de senin gidişinde durmuş bir zaman var abim. Takvimler 17 yılı geride bıraktı, ama gönlüm hâlâ seni özlüyor, hâlâ seni arıyor.
Bugün senin ölüm yıl dönümün… Benim içinse seni bir kez daha dualarla andığım, yokluğunu bir kez daha derinden hissettiğim gün. Sana olan sevgimi kelimelere sığdıramıyorum; hasretimi anlatmaya satırlar yetmiyor. Belki artık sesimi duyamıyorsun, belki ellerini tutamıyorum ama biliyorum ki senin hatıran benimle, sevgin benim yüreğimde.
Nur yüzlüm, güzel kalpli abim… Rabbim seni rahmetiyle kuşatsın, kabrini nurla doldursun. Mekânın cennet, makamın âli olsun. Rabbim seni cennetinin en güzel köşesinde ağırlasın. Ben burada seni özlemle anarken, ruhuna gönderdiğim dualarım sana ulaşsın inşallah.
17 yıl oldu abim… Dünya döndü, zaman geçti, hayat değişti ama sana olan özlemim hiç değişmedi. Seni çok özledim. Hem de anlatamayacağım kadar çok…
Ruhun şad, mekânın cennet olsun canım abim. Seni rahmetle, minnetle ve bitmeyen bir hasretle anıyorum.
Unutmadım, unutmayacağım… Kalbim attığı sürece sen benimle yaşayacaksın.
Ruhuna bir Fâtiha… 🤲🏻🕊️ Ferhat Konaç
12.10.2009